Month: August 2014

Kindamuzik reviews VOID

“Extatisch mooi gitaar/drumsimprovisaties. 240 exemplaren maar. Dat is het aantal platen dat geperst is van Ashes and Blues, de plaat van The Void of Expansion. Hopeloos te weinig, en eindeloos onterecht in verhouding met de fabelachtige muziek die het Belgisch/Noorse tweetal heeft gecreëerd.

The Void of Expansion is een duo bestaande uit gitarist Dirk Serries en drummer Tomas Järmyr, die ook samenspelen op de eerder dit jaar uitgekomen plaat van YODOK III, waar ze samen met Kristoffer Lo ook al zo’n superieur mooie muziek maakten. In vergelijking tot de volle drones en majestueuze dynamieken van die band, gaan de mannen op Ashes and Blues aanzienlijk ruwer en vrijer te werk. Drie lange stukken waarbij Serries de eerste schets mag maken, waarna Järmyr op grootse wijze reageert. Het gegeven lijkt simpel, de uitwerking is dat allerminst. Freejazz en improv staat of valt bij de interactie, de dynamiek, de spanning. Serries en Järmyr voelen elkaar perfect aan, en als de spanning van Serries’ gitaarklanken te groot wordt, zorgt Järmyr voor de heftige ontlading, waardoor het soms zelf richting noise gaat. Groots en intens.

Eerder dit jaar bracht Serries ook nog Transmission uit met Art of Cosmic Musings, zijn samenwerking met drummer Teun Verbruggen. Hoewel ook dat een prachtige gitaar/drumsduoplaat is, zijn de verschillen tussen dat album en Ashes and Blues gigantisch groot. Waar de eerste ambient-achtig blijft ondanks het mooie freejazzdrumwerk van Verbruggen – waarbij de verschillen tussen de drones en het hoge tempo in de percussie zo mooi contrasteren -, is Ashes and Blues ruwer, drukker, compromislozer wellicht. Een hoger gehalte aan jazz en improvisatie, en een vermindering van gevoelige ambient ten faveure van snijdende gitaarklanken, maakt dat The Void of Expansion een volledig eigen leven kan leiden naast Art of Cosmic Musings, ook al is het basisconcept zo gelijkend. Het is eens te meer een bewijs dat Dirk Serries momenteel op een waanzinnige creatieve high zit, zowel solo als in combinatie met anderen. Dat de high nog lang moge duren.” Kindamuzik – The Netherlands

spinning plates : into the abyss of rain, wind & shorter days

Marielle V Jakobsons – Glass Canyon (LP, Students Of Decay 2014)
Asmus Tietchens & Terry Burrows – Watching The Burning Bride (LP, Hamster Records 1986)
Miles Davis – Miles At The Fillmore 1970 (6LP, Music On Vinyl 2014)
Otomo Yoshihide & Paal Nilssen-Love – s/t (LP, JVTLandt 2014)
Duane Pitre & Cory Allen – The Seeker And The Healer (LP, Students Of Decay 2014)
Zoviet France – Shouting At The Ground (2xLP, Red Rhino Records 1986)
N/Tzesne – theBelt (2xLP, Denovali Records 2014)
Kyle Bobby Dunn – … And The Infinite Sadness (3xLP, Students Of Decay 2014)

All About Jazz reviews THE VOID OF EXPANSION

“4,5 out of 5 rating ! Belgian guitarist and sound artist Dirk Serries and Swedish, Trondheim-based drummer Tomas Järmyr meet again after the successful recording of YODOK III—their trio with amplified tuba player Kristoffer Lo—to explore more sonic options together. Ashes and Blues was recorded live in the studio in February 2015 after two invigorating live performances in Belgium.

The three pieces on the limited edition vinyl Ashes and Blues, are comprised from sketchy ideas but Serries and Järmyr turn the fleeting musical motifs into multi-layered, enigmatic trance-like and deeply moving compositions. “Paradox,” the first piece, begins with distorted yet reserved guitar lines and fractured rhythms accentuated mainly by the cymbals. Soon enough, Serries begins to employ the guitar effects and creates various loops while Järmyr sets a ceremonial, massive pulse and both transform this piece into a stream of aggressive and intense waves of dense sounds, bordering with noise at its climax.

The second piece “Damper” is based on a subtle interplay between Serries and Järmyr. Serries uses his guitar effects to suggest a series of minuscule sonic events that trigger delicate playing of Järmyr on the cymbals and bells. This emphatic interplay patiently, and slowly deepens and solidifies with thicker sounds comprised of layers and loops of abstract guitar sounds and powerful, restless drumming, still with great control and focus. The last piece, “Consecration” features Serries and Järmyr exploring a new sonic terrain, more minimalist and gentle but one that still stresses a profound hypnotizing vein. The slow shaping of guitar-produced thick sonic waves melt organically into the tribal drumming of Järmyr, bringing this piece into a majestic coda. Powerful and profound music. ” All About Jazz – US

YODOKIII’s zware metalen review

“Dirk Serries, een fenomeen in de Belgische muziekwereld, brengt nog maar eens een projectplaat uit die thuishoort in een ander deel van de kosmos. Hij inviteerde twee vooraanstaande Noorse muzikanten om zijn gitaarfrequenties aan te vullen. Kristoffer Lo, die de tuba & en de flugabone speelt en drummer Tomas Järmyr, zo heten ze. Het trio nam een LP op met aan beide zijden dik 23 minuten etherische drones vol meditatieve muzikaliteit.
Invloeden uit freejazz, postrock en avant-garde, zo vernam ik voorafgaand aan de enkele luistersessies van YODOK III in mijn koptelefoon. Luistersessies die uitgroeiden naar heuse seances. De wandeling doorheen beide nummers voelde al snel vertrouwd aan. De lange acclimatisatie in ambient en rustig golvende drones, die stilaan overgaan in verleidelijke soft jazz met steeds steviger wordende muren van gedreun die voelen als veiligheidskussens. Het wordt steeds woeliger, maar nooit verlies je de controle in de complexiteit. Dat is niet de bedoeling, denk ik. De B-zijde die de terugweg volgt, berust in de geluidzaamheid die eerder werd ontgonnen, en pareert de groei die de andere richting uitkomt met de schoonheid, een bijna rituele jazz-opbouw, die op het einde zijn hoogtepunt bereikt. Het maakt deze plaat tot een soort van cyclische samenzwering die je aanzet door te gaan met de onthaasting vol spanning en ontspanning. Punten kan ik voor dit creatuur niet geven, daarvoor is de beleving veel te persoonlijk en de muzikaliteit veel te specifiek en “anders”. Dit is voor de stille genieters die maximaal kunnen genieten van een minimale aanpak. Man, ik wou dat ik veel meer tijd maakte voor dit soort van muziek …” Zware Metalen – The Netherlands

thepostrock.de reviews

“A New Wave Of Jazz, so nennt sich das nun zweite Unterlabel von Tonefloat, das unter der künstlerischen Leitung von Dirk Serries geführt wird. Abgesehen von der Frage, ob man noch ein Unterlabel benötigt, klingt das Ganze doch sehr interessant. Dirk Serries als Dronevater mit Hang zum Blues begibt sich in die Hände des Jazz.

New Wave Of Jazz ist mit zwei Veröffentlichungen gestartet. Auf der einen Seite Yodok III, auf der anderen Seite The Void Of Expansion, zwei 12inch Alben in exakt der gleichen Aufmachung. Grauer, matter Karton mit eingestanztem Labeldruck, ein schwarzer Aufkleber, der den Griff zur Platte versperrt und angerissen werden muss. Die Platte schwarz mit weißen Labels und Schreibmaschinendruck. Das soweit die Gemeinsamkeit der physischen Produkte. Auch das hörbare Produkt weist Gemeinsamkeiten auf, denn auf beiden Platten sind Dirk Serries und Tomas Järmyr vertreten.

Yodok III landet als erstes auf dem Plattenteller. Als Fortführung der beiden ersten Yodok Platten, werden hier Tomas Järmyr an den Drums und Kristoffer Lo an der Tuba durch Dirk Serries unterstützt, der die Einladung der beiden Künstler nicht ausschlagen konnte, ein gemeinsames Album aufzunehmen und gemeinsame Shows zu spielen. Die Platte beginnt überraschend Dirk Serries-lastig. Die Gitarre baut eine filigrane Wand aus Drones auf, so wie man es von Microphonics oder Fear Falls Burning gewohnt ist. Die Drums gesellen sich ebenfalls filigran dazu und erst nach 11 Minuten kann man die Tuba wahrnehmen. Dann geht alles sehr schnell, was das Zusammenspiel angeht. Die drei Instrumente winden sich, verwirbeln sich, gelegentliche Aufschreie einzelner Instrumente sind zu vernehmen, alles auf dem Weg zu einem Höhepunkt, der sich anmeldet, der der Spannung den Vortritt lässt, ein Höhepunkt, der schüchtern ist, ein Höhepunkt, der nie kommen wird, weil der Song nach 23 Minuten verstummt, ein Höhepunkt, der nie da war und trotzdem stattfindet.

The Void Of Expansion ist aus der Yodok III Vereinigung entstanden. Kein Nebenprodukt, sondern mehr eine logische Mutation. Gitarre und Drums mit einem Ziel, das wohl beiden Musikern bei Einspielung des Albums nicht bekannt war. Dort wo Yodok III musikalisch aufeinander zugehen, gehen hier die beiden Instrumente scheinbar ein Battle ein. Serries treibt aus seiner Gitarre die noisigsten Drones seiner Karriere hervor und Järmyr steht dem Ganzen in keinster Weise nach und trommelt scheinbar um sein Leben. Dass man hier automatisch an den haarigen lauten Typen aus der Puppensendung denken muss, ist vorprogrammiert.” thepostrock.de – Germany