news

A New Wave Of Jazz

We proudly announce the re-launching our little A New Wave Of Jazz label.  It became logistically and budget-wise very difficult to continue the vinyl series so that after long debate we found a fine alternative to not only re-instate the artistic vision but also to guarantee our visual identity.  With the graceful help of designer Rutger Zuydervelt, who transformed the original visual concept into something really beautiful for the future to come, and critic Guy Peters, who masterfully writes the liner notes, we continue with releases on compact disc.  These are the two first ones & available for pre-order now through our bandcamp.

“Dirk Serries’ New Wave Of Jazz imprint kick-starts its new run of CD releases this month with a couple of real humdingers. Double Vortex is a blustery live summit capturing the provocative proclivities of John Dikeman (tenor sax), Colin Webster (alto and baritone sax), Serries (electric guitar) and Andrew Lisle (drums), plus guest saxophonist Alan Wilkinson, during an incendiary roustabout recorded at the Vortex Jazz Club on 8 February 2017. Serries ghosts up on Virgin As Innocent Wood, a more subdued set that sees him unpack his acoustic for a probing team-up with pianist Martina Verhoeven. The pair eke out an intriguing suite of minimalist musings, as influenced by Morton Feldman’s ornamental clusters as they are by the magisterial self-restraint of artists domiciled on the Another Timbre roster.” Jazzwise – UK

NWOJ0013_cover_square_2500px

NWOJ0014_cover_square_2500px

 

Advertisements

DIKEMAN AQUARIUS SERRIES

 


DIKEMAN AQUARIUS SERRIES – DAY REALMS (TAPE, Tombed Visions)

A companion piece to last years ‘Night Realms’, the trio of guitarist Dirk Serries, saxophonist John Dikeman and drummer Rene Aquarius return to Tombed Visions with another assaulting, 40 plus minute set of sustained fire music glory. Beginning with a dawn like guitar loop, ‘Day Realms’ opens like a crest of sunlight rolling across on a malevolent sea, the waves rippling and boiling with tension. Dirk Serries is at his most burstingly melodic, his guitar singing in rich hues of sun burnt colour. Rene Aquarius thundering percussion rests most of its attack on the cymbals, creating a shimmering sea of metal when he isn’t bombastically gutting the sound with pounding rolls that Serries and Dikeman cry in response too, drowning under the waves. John Dikeman, when not wailing into his saxophone like a wounded banshee, smatters the sounds with some of his most keeningly beautiful playing I’ve yet to hear. ‘Day Realms’ has moments of the sustained menace of its predecessor, but its the dynamics the trio have begun to explore on this record; space, soloist runs and creating moments for each other to share their individual voices that really must ensure that these cats keep making this music together, the development in sound so huge. A soul stirrer, no fucking doubt and an essential slice of modern European Free Jazz. As a added bonus for the Tombed Visions faithful, ‘Night Realms’ is included on Side B of this glorious, glorious tape!

“Vorig jaar verscheen op het Engelse Tombed Visions Records de cassette Night Realms van John Dikeman (tenorsaxofoon), Dirk Serries (gitaar) en René Aquarius (drums). Het betrof een op 14 maart 2015 tijdens een concert bij Kunstgroep De Compagnie te Veghel opgenomen, volledig geïmproviseerd stuk dat drone, ambient en freejazz samenbracht en dat op sublieme wijze ruim veertig minuten de aandacht wist vast te houden.

Het schijnt dat de drie heren niet vaak in trioverband spelen, maar ruim een jaar na het verschijnen van de tape doen de muzikanten opnieuw van zich spreken, via hetzelfde label en weer op cassette. Day Realms heet de elf dagen na het concert in Veghel in Kinky Star te Gent opgenomen improvisatie en dat stuk vormt min of meer de tegenhanger van Night Realms. In beide stukken komen de sterke kanten van Dikeman, Serries en Aquarius naar voren, maar de stukken zijn anders van opbouw en het spel van de muzikanten verschilt ook.

Het meest in het oog springend is het opvallend gevoelvolle en melodieuze spel van John Dikeman, die toch bekend staat als een saxofonist die zijn hand er niet voor omdraait om een portie hels kabaal te produceren. Die harde uithalen zijn er wel op Day Realms, maar ze zijn gedoseerd en redelijk spaarzaam. Serries vindt een goede middenweg tussen free jazz-spel en het ambient- en droneterrrein dat hij jarenlang heeft verkend. Dat terrein verkende Aquarius op zijn vorig jaar verschenen solo-cd. Zijn rol lijkt ten opzichte van Night Realms te zijn toegenomen, waarbij de volle sound van zijn drumkit opvalt.

Serries opent niet met een drone maar met vrij spel en dat klinkt in het begin van het stuk opvallend helder. Het gaat samen met hoge klanken. Aquarius’ snare ruist zachtjes, totdat Dikeman ingetogen en melodieus invalt en de drummer zich meer roert met de cimbalen en de basdrum, die opvallend donker en krachtig klinkt. Vrij snel schakelt Dikeman over op zijn bekende agressieve, gierende spel, maar de agressie wordt snel gedempt, om vervolgens weer aan te zwellen. Aquarius speelt snel, zijn voetenwerk is fenomenaal, en Serries en Dikeman spelen door elkaar heen in een furieus gedeelte van het stuk.

Na tien minuten is het volle bak van alle drie de muzikanten, waarbij vooral de gitaarnoise opvalt; het is niet Dikeman maar Serries die voor het meeste muzikale geweld zorgt, ondersteund door de donderende drums van de zeer bedrijvige Aquarius. De sax van Dikeman gaat in deze fase niet zozeer voorop, maar gaat op in de furie die door de twee andere muzikanten wordt gecreëerd. De climax ligt rond de dertiende minuut, waarna Aquarius soleert met bekkens, af en toe onderbroken door harde slagen op toms en basdrum. Serries begeleidt tegendraads en neemt langzaam maar zeker de overhand. Dikeman is de man die de gemene accenten legt; Serries en Aquarius zijn de gangmakers.

Na ruim achttien minuten is het Dikemans beurt voor een lange solo met veel gevoel en melodie. Als luisteraar heb je wel steeds het gevoel dat de geweldsuitbarsting nog moet komen. Hij houdt het voor het grootste deel echter subtiel en dat benadrukt zijn fijne gevoel voor melodie. Aquarius begeleidt met rollend spel op de toms, die hij bespeelt met mallets. Serries is nu degene die op beperkt volume accenten legt en later een drone produceert. Die in intensiteit toenemende drone en de voortdenderende drums werken hypnotiserend, terwijl Dikeman de sterren van de hemel blaast.

Tegen het half uur wordt het zwaartepunt verlegd. Aquarius soleert met ruisende bekkens en zijn nog steeds rollende spel op de toms en basdrum. De constante drone is verdwenen en Serries speelt nu met beweging. Dat spel heeft ook een hypnotiserend effect en het roept bovendien spanning op. Dikeman valt opnieuw opvallend melodieus in, met veel emotie in zijn spel, in dit rustige gedeelte van het stuk. Aquarius gaat van zijn spel als aanjager over in het leggen van accenten. Dikeman blijft in zijn lyrische bui hangen. Pas tegen het einde, als Serries bijna ongemerkt toch weer is overgegaan tot het leggen van een drone, haalt de saxofonist giftig uit, wat voor Aquarius het teken is om ook wild om zich heen te slaan. Als Serries dan ook nog eens op standje noise gaat, is de heksenketel compleet. Wat een climax!

De tweede op geluidsdrager vastgelegde set van het trio Dikeman Serries Aquarius doet in niets onder voor het vorig jaar verschenen Night Realms, dat overigens op kant B van de cassette is te vinden. Zo krijg je twee prachtige stukken vrije improvisatie voor de prijs van een. Beide stukken klinken spannend, bezield en intens. Avontuurlijke muziek van drie bevlogen muzikanten. Prachtig.”  – Opduvel – The Netherlands

“Deklarowana na tej stronie, nieodparta chęć poszukiwania świeżej i zdrowej muzyki improwizowanej na Starym Kontynencie, wciąż pcha redakcję do eksplorowania kolejnych pokładów nowej muzyki.

Kasetowy label z Manchesteru Tombed Vision, prowadzony przez saksofonistę Davida McLeana, gościł już na Trybunie przy okazji dwóch tegorocznych wydawnictw, akurat wtedy, w edycji kompaktowej. Nazwisko Johna Dikemana, amerykańskiego saksofonisty, rezydenta holenderskiego, też z pewnością nie jest nikomu obce. Belgijskiego gitarzystę, Dirka Serriesa, eksperymentatora, legendę europejskiego ambientu, który śmiało wkracza w ostatnich latach na scenę improwizowaną, poznaliśmy całkiem niedawno, przy okazji jego wysoko ocenionego przez Pana Redaktora, duetu z George’m Hadowem Outermision.

Dziś przed nami muzyka wyjątkowej jakości – wydana oczywiście na kasecie magnetofonowej! – tria stworzonego przez wyżej wspomnianych – Dikemana i Serriesa, wspólnie z holenderskim perkusistą René Aquariusem. Ten akurat muzyk do improwizacji dojrzał grając głównie niebanalną i głośną muzykę rockową. Panowie w roku ubiegłym wydali kasetę z materiałem koncertowym Night Realms (Tombed Visions, 2016). Dziś wracają z kolejną porcją muzyki koncertowej. Tytuł zupełnie nie dziwi – Day Realms (Tombed Visions, 2017). Nowe nagranie, powstałe zresztą jedenaście dni po poprzednim, wypełnia nam pierwszą stronę kasety. Na drugiej otrzymujemy… reedycję poprzedniej. Jedna kaseta, podwójne wydawnictwo, wspaniała muzyka, czy można chcieć więcej?

Dzienne królestwa!

John Dikeman, Dirk Serries i René Aquarius, czyli saksofon tenorowy, gitara elektryczna oraz pełny zestaw perkusyjny. Jesteśmy w belgijskim Ghent, w klubie Kinky Star. Jest 25 marca 2015r. Muzycy zagrają niespełna 42 minuty.

Wita nas oniryczna, skoncentrowana na pojedynczych dźwiękach gitara Serriesa. Saksofon podłącza się dość nieśmiało i plami przestrzeń wokół gryfu instrumentu strunowego, nie chcąc na tym etapie wydarzenia czegokolwiek udowadniać. Perkusista bije w dzwon (czyli stopą w bęben basowy), oklepuje nierozgrzane tomy i czeka na sygnał do ewentualnej eskalacji. Improwizacja skomle i dusi się w oparach psychodelii, niczym płynna lawa, choć sam wulkan jest jeszcze w stanie umiarkowanego spoczynku. Ta linearna narracja bazuje na drobnych eskalacjach poziomu dźwięku, na kreowaniu intensywności rockowego, w sensie estetycznym, przekazu muzycznego. Już po kilku minutach gry wstępnej, muzycy są wystarczająco porozciągani – saksofon uroczo wyje, gitara obficie krwawi i szuka transu, a perkusja bębni niezwykle ekspresyjnie. Ów nieprzerwany potok improwizacji potrafi chytrze narastać i precyzyjnie nawarstwiać się. Dikeman zwinnie eskaluje i brudzi tembr swojego dęciaka na miły dla ucha, prawdziwie punkowy sposób. Lubi przebierać szaty solowej gitary w dużym, hardrockowym bandzie. Oczywiście, będące skutkiem tych działań, emocje są dalece ponadrockowe. Muzyka bez ustanku eskaluje (choćby w okolicach 15 minuty), aż ziemia drży pod stopami, aż chciałoby się usłyszeć po wybrzmieniu, ryk istotnie obnażonych siedemnastolatek, gotowych w każde wyzwanie w kontekście bliskiej relacji ze spoconym solistą. Miast brzmieniowych subtelności, iskry lecą, a pot i krew kapią z nieba (a sam recenzent jest co najmniej zachwycony!). W nielicznych sytuacjach drummer nieco gubi poziom, ale to jedynie nieistotne incydenty. On sam bowiem w skali makro, doskonale wpisuje się w spektakl Hard Free Improv Rock Destination Band!

Nowa narracja, już w drugiej części koncertu, opiera się na niezwykle dynamicznym drummingu, samoeskalującym się saksofonie i zawieszonym wysoko w powietrzu znaku zapytania – cóż na tak zastany obraz koncertu zareaguje przyczajony gitarzysta? Nie czekamy zbyt długo na odpowiedź. Serries wbija w to free jazzowe duo sax-drum ognistego drona, którego zadaniem jest rozwiercić mózg słuchacza (choć epatowanie samym hałasem ma dalece umiarkowany wymiar) ! Narracja znów chyli się nieodwracalnie w kierunku zdrowej psychodelii. Muzyka doskonale ucieka w trans, trwa, brnie, płynie i nie stawia przecinków. Serries sprawia wrażenie, jakby jego gitara zamieniała się w upalony, hinduski sitar. Plecie mantryczną ragę i modli się do nieistniejącego boga, szuka zagubionych w dziwnej podróży, hinduskich korzeni (z kajetu recenzenta: koniecznie podkręcić potencjometr głośności!). Aquarius stawia ostre stemple dudniąc stopą i rezonując talerzami (trochę, jak reinkarnacja Toma Bruno i jego epokowego Testu). Ten głośny, acz oniryczny klimat spada nam na głowę, nie zadaje pytań, nie musi też dawać odpowiedzi. John wkleja w ten obraz jazzowe plastry miodu i brnie całkiem świadomie w nieznane. Całość uspokaja się znacząco i rozpływa w potoku nieograniczonych możliwości rozwoju sytuacji scenicznej. Saksofon jest ckliwy i mógłby nawet głaskać przed snem odrobinę niegrzeczne dziewczynki (do ucha szepcząc im mało romantyczne historie o złych duchach). Gitara Dirka płynie na dużym pogłosie. Muzyk ledwie głaska struny, jest w mega transie. Piękny dialog z saksofonem. Gdyby drummer wrzucił w to odrobinę sonorystyki (…dodaje rozmarzony recenzent). John jakby słyszał uwagę pismaka i popada w lekkie szaleństwo. Dirk i Rene idą wraz z nim na tę muzyczna ustawkę! Genialna eskalacja! Rockowy arsenał perkusisty przydaje się na finałową rozpierduchę! Crazy! Rock in!

Nocne królestwa. W poprzednim odcinku: jedenaście dni wcześniej

Holandia, 14 marca 2015 roku. Jesteśmy tym razem w Kunstgroep De Compagnie/ Veghel. Tych samych trzech facetów, na takich samych trzech instrumentach zagra dla nas niespełna … 41 minut.

Na start skromna solowa eskalacja na gitarze, którą wspiera orszak rezonujących talerzy perkusisty. Ten delikatnie modulowany dron udanie wprowadza nas w mrok nocy. Saksofon wkleja się niemal bezdotykowo. Płynie i komentuje zachowania współpartnerów. Flow całej trójki jest zwarty i czupurny. Ornamenty Dikemana zdają się być szczególnie urokliwe w tym właśnie momencie. Gitara i drums, niczym jedno dziecię boże, płyną ku zatraceniu z uśmiechem na ustach. Znów zasadne jest skojarzenie z bezkompromisowością Test (ach, ta stopa!). Ekspresja, czysta eskalacja emocji, w twarz, prosto do ludzi! Wybrzmienie dopada nas dopiero w okolicach 17 minuty! Ale to właśnie teraz zaczną się dziać rzeczy wyjątkowe!

Aquarius zdziera stopę, opukuje tomy i konwulsyjnie wybrzmiewa. Serries pętli się wokół własnych myśli i stawia na bogate wnętrze. Dikeman powraca niemal oczyszczony. Onirycznie, delikatnie sonoryzuje. Muzyka snuje się po kątach, jak wygłodzone kocury, pozbawione możliwości ucieczki. Psychodelia włada tym skrawkiem świata, w depresyjnej Holandii i nie znosi słowa sprzeciwu. Muzycy zagłębiają się w swych dźwiękach. Naprawdę daleko im do drogi powrotnej. Wyborne! W tym kontekście sytuacyjnym, Skowyt Ginsberga zdaje się być bajką dla grzecznych dzieci. Chwile pozornego hałasu, które mają jednak moc prawdziwie oczyszczającą. Zdaje się, że wszelkie grzechy są nam odpuszczone. Krwawienia, które nie powodują utraty krwi. Cierpienie, które zdaje się rozkoszną podróżą dźwiękową.

Mistrzem ceremonii, niezaprzeczalnym, jawi się tu Dirk Serries. Tworzy 99% flory akustycznej finału tego niezwykłego wydawnictwa koncertowego. Saksofon kona w ogniu piekielnym, choć na pewno wyjdzie z tego cały. Ot, paradoks! Artystyczna niezgoda na świat jednowymiarowy! Na dźwięki naprawdę końcowe, cała narracja skleja się w jeden potężny dron. Gitara triumfuje! A kasety rządzą improwizującym Beneluxem i niewiele mniej szaloną pozostałością po imperium brytyjskim, po drugiej stronie śmierdzącego niewinnością kanału!

****

Pozostałe nowości Tombed Visions omówimy w innej opowieści, już po wakacjach Pana Redaktora. Wtedy także oczekujcie dłuższej epistoły o inicjatywie A New Wave Of Jazz! Kasety i winyle, które prowokująco zapraszają do odświeżenia pojęcia jazz. Improwizacja jako danie główne, a Dirk Serries w podwójnej roli – wydawcy i niesamowitego muzyka.

Wszystkie wydawnictwa Tombed Visions są dostępne w formie elektronicznej, oczywiście za pośrednictwem bandcamp.com.” Spontaneous Music Tribune – Poland

 

OUTERMISSION

OUTERMISSION FRONTCOVER

GEORGE HADOW & DIRK SERRIES – OUTERMISSION (CD, Raw Tonk Records)

Known for his highly prolific career as an ambient, drone, and industrial composer, Belgian guitarist Dirk Serries is making bold moves into the world of avant garde and improvised music. In this quest, Serries has been teaming up, both live and on record, with some of the leading young figures on the European scene, including John Dikeman, Colin Webster, Andrew Lisle, and Graham Dunning.  2016 saw the release of Serries’s debut solo album of purely improvised material, ‘Etched Above The Bow Grip’ (Raw Tonk Records). This release was heralded as an exciting statement of intent, and a document of his on-going search as a musician.  This search led to the Amsterdam-based British drummer George Hadow. Working primarily in the fields of improvised music and jazz, Hadow is quickly establishing himself on the Dutch scene. Recent collaborations include The Ex, Blue Lines, Goncalo Almeida, and John Dikeman.

On their debut album ‘Outermission’, Hadow and Serries find their common language is one of dynamics, stop and go, exchange of abstractness and detailed tonality. A duo on the edge of its powers both musically and physically.  Now available as pre-order (comes with an instant download of the full album) at Raw Tonk Records’ bandcamp.

 

5 Years RAW TONK RECORDS

img_2255

Coming up are the RAW TONK 5th anniversary celebrations in the lowlands and the UK featuring almost all key players of this fine label.  RAW TONK records is a fine DIY label from the UK under direction of saxophonist Colin Webster.  During the Lowlands tour the events will see Dirk Serries team up with turntablist and soundartist Graham Dunning while for the UK leg of the celebration Dirk will join forces with Suisse’ saxophonist Tapiwa Svosve.

For tickets visit the venues’ websites and for the UK you can order them directly from the label here

17/3/17 – Pletterij (Haarlem, The Netherlands)
18/3/17 – De Singer (Rijkevorsel, Belgium)
19/3/17 – De Ruimte (Amsterdam, The Netherlands)
26/3/17 – Hundred Years Gallery (London, UK)
27/3/17 – St. Margarets Church (Manchester, UK)

img_2386img_2511img_2512

 

 

 

XXVI-XXX : RESOLUTION HEART

tflp172x

DIRK SERRIES – MICROPHONICS XXVI-XXX : RESOLUTION HEART (LP/digital, Tonefloat)

Topping an album that received applause from press and fans alike, and was considered a personal achievement by the artist isn’t easy. Nearly three years went by before Dirk Serries found himself back into the realm of his self created Microphonics.

The intense involvement in free jazz and the improve scene (with his curated A New Wave Of Jazz label and artists like Yodok III and Kodian Trio) and the completely different way of working dragged him into the third studio album. Testing and trying the dynamics of inviting guest musicians, working his way through different themes and paths in a live setting where the steps needed to make that (final) chapter in the story that is Microphonics.

“Microphonics XXVI-XXX : Resolution Heart” is a breathtaking farewell to a remarkable series of releases (studio and live) for Tonefloat Records. An album that captures the essence of his music. Harmonic, emotionally charged, dynamic and minimal at the same time.

A statement that once again explores the versatility of Dirk Serries as a composer and musician, and at the same time acts as an answer as to why he has been (for over three daced) yet still maintains a key factor in a genre that has been labelled and perceived incorrectly more than often.

“Microphonics XXVI-XXX : Resolution Heart” has Serries’ signature all over and will in more than one way meet expectations.

The album will be out on vinyl as a regular 180 grams audiophile LP, plus a limited edition of 50 numbered copies in a box with an exclusive t-shirt and concert poster.
Pre-order the regular edition here and the special edition here.

Tickets for the releaseshow on November 19th at De Singer (Rijkevorsel, Belgium) you can order here.

Check out the album teaser :

upcoming concerts

microphonics-concert

a few concerts are lined-up, from pure vintage ambience, the abstract impro of KODIAN TRIO to this year’s highlight : Dirk Serries’ release show of his long-awaited final MICROPHONICS album on November 19th, this is our agenda :

17/9 – AMBIENT SOLO – in-store performance – Morbus Gravis (Antwerpen, B) 2pm !
24/9 – AMBIENT SOLO – Bozar Electronic Festival – Bozar (Brussels, B)
01/10 – DIKEMAN/GOVAERT/SERRIES – Oorpijn Festival – SunBakedSnowCave (Gent, B)
15/10 – KODIAN TRIO – Kinkystar Club (Gent, B)
17/10 – YODOK III – Brukbar/Blaest (Trondheim, N)
19/11 – DIRK SERRIES’MICROPHONICS – De Singer (Rijkevorsel, B)

ASTRAL SPIRITS releases

duos

On July 14th 2015 alto-saxophonist Dave Jackson and electric guitarist Dirk Serries played Cafe Oto.  Now the fantastic Astral Spirits is releasing this recording on a split tape with Lotte Anker/Fred Lonberg-Holm.

From the Astral Spirits presssheet “Astral Spirits is incredibly proud to present a new split tape Two Duos, featuring four amazing improvisers. This tape is set up as two different takes on a Reeds & Strings duo, with each side showing a unique take on the classic duo pairing.

Fred Lonberg-Holm returns to Astral Spirits for his third release (following Ballister & Survival Unit III) here paired with the brilliant Danish saxophonist Lotte Anker. The duo was recorded in Chicago at Corbett vs. Dempsey Gallery, a beautiful and intimate setting that captures some truly beautiful music. Anker & Lonberg-Holm have been playing as a duo (and as part of larger ensembles) together since 2011 — their initial show was following Link Wray!! They explore far reaches of their respective instruments — from harsh & jagged edged cello scrapes & electronics of Lonberg-Holm to growling flutters out of Anker’s sax — while also leaving plenty of space and breathing room for each other.

Dave Jackson & Dirk Serries are also new to Astral Spirits, showing a different side to the strings/reeds dynamic…Dave Jackson has been playing alto sax in the UK for quite some time, focusing on lots of solo playing (please visit his bandcamp, lots of great stuff) as well as the Solar Fire Trio (also features fellow AS artist Ray Dickaty of Warsaw Improvisers Orchestra!). Dirk Serries has been making a splash in the music world for quite some time as well, from his recent work with YODOK III, Kodian Trio (w/Colin Webster) & his work with John Dikeman to past work as vidnaObmana & Fear Falls Burning. Side B is Jackson/Serries giving us 28 minutes of scorched earth free jazz (think Blue Humans without a rhythm section) with a healthy dose of quiet ambient bridges as well. A beautiful dialogue from two European veterans that are gaining more attention that they both deserve.  Two Duos is out May 13th in an edition of 175 tapes (w/digital download).”

Order here.

JESU & DIRK SERRIES

JESU & DIRK SERRIES 7inch

LIMITED JUSTIN BROADRICK AND DIRK SERRIES COLLAB OUT ON 7″ AS A PRELUDE TO MICROPHONICS ALBUM #3

The exclusive and limited (300 numbered copies) 7inch RESOLUTION HEART is a continuation of Justin K. Broadrick (Godflesh, Jesu) and Dirk Serries’ ongoing collaboration. Long overdue but with RESOLUTION HEART, Broadrick(in his Jesu fashion this time) and Serries bring their best fusion to date. As part of the prelude to Dirk Serries’ 3rd studio album under the Microphonics moniker (out later this year) the single is just perfect: a perfect melange of new wave, shoegaze and ambient minimalism. an instant classic and a perfect opening to the forthcoming microphonics album. RESOLUTION HEART (tf171) will be out on May 6, 2016, as a limited edition 7″ (300 numbered copies). Check the TONEFLOAT store for pre-order details.

On that very date, Dirk Serries will play his one and only 2016 Microphonics performances at DUNK! festival.

 

new tape release

Multi-instrumentalist Steven R. Smith and Dirk Serries teamed up for a collaborative album that is as familiar as it is different from their individual sonic endaevours.

Made with electric guitars, fender rhodes, organs and all various types of bowed instruments, this album is about organic evolution. Each ‘mantra’ constructed from the directness of each instrument, meticulously layered against each other, creating the drone.  Four long-form mantra’s, four harmonic themes that excel in their own beautiful organic progress over time. Available from Important Records’ spin-off Cassauna.