yodok iii

tomas järmyr, kristoffer lo, dirk serries

YODOK III at JAZZHOUSE

P1080598-99-1493680980

YODOK III live at JAZZHOUSE (Copenhagen, Denmark) April 28th 2017.

“Fredag aften på Jazzhouse lod Dirk Serries, Tomas Järmyr og Kristoffer Lo minimalistisk drone møde tunge, sitrende eksperimenter i et delvist improviseret verdensklasseunivers.

Da man en onsdag aften i september sidste år besøgte det københavnske spillested Jazzhouse for at se en af sine personlige undergrundsfavoritmusikere Aidan Baker give dronet improvisationskoncert med den svenske trommeslager Tomas Järmyr som musikalsk legepartner, blev ens nysgerrighed fodret, dog uden at man blev helt mæt. Järmyr er et navn, der via internettets nørdede samtaler de senere år er dukket op på radaren i flere sammenhænge, og med tiden har han igen og igen har vakt ens interesse.

Hvorfor har han så det? Jo, Järmyr er musikeren, der p.t. sidder på trommetaburetten i det saxofonfrenetiske italienske kaosband ZU. At man i det hele taget kan sidde på ZUs taburet med selvsikker, opret ryg uden at falde igennem og gå bandes oprindelige trommeslager Jacopo Battaglia i bedene også uden at skuffe, er en bedrift i sig selv. At Järmyr derudover har spillet doom-jazz med Spidergawds afløserbassist Trond Frønes i Sunswitch, angiveligt stadigvæk praktiserer grindcore i Forræderi og derudover for ganske kort siden blev annonceret som det nye medlem i vort alle sammens yndlingsrockband Motorpsycho, well, it better leave you curious!

Det var derfor med begejstring, at man fredag aften i sidste uge på ny tog til Jazzhouse for igen at tjekke Järmyr ud, og denne gang tilmed med trioen Yodok III, der har belgiske Dirk Serries på guitar. Oprindeligt foranlediget af pladeselskabet ToneFloat samt Serries’ samarbejde med Porcupine Trees Steven Wilson under aliasset Vidna Obmana har denne skribent i nu længere tid været begejstret for flere sider af den belgiske guitarists oeuvre, og så vidt jeg ved, var besøget i fredags hans første i Danmark siden 2010, hvor han dengang gav koncert henholdsvis i BIffen i Aalborg og på Det Poetiske Bureau i hovedstaden.

Serries har på en gang været incitamentet for selve tilblivelsen af Yodok III, samtidig med at han kan siges at være jokeren i bandet. Før han hookede op med Järmyr og tubaisten Kristoffer Lo, det sidste medlem i trioen, jazzeksperimenterede Järmyr og Lo allerede under navet Yodok. De inviterede Serries med for fire år siden, hvorefter Yodok III blev til. Med indlemmelsen af Serries i bandet bevægede bandets dronelyd sig fra ofte at være angribende til at være mere afventende, dog med flere seriøst noisede undtagelser smidt ind hist og pist. Serries har almindeligvis en mere minimalistisk tilgang til noise og drone, hvilket har sat sit præg på Yodok IIIs materiale, der dengang som nu angiveligt er 100 % improviseret.

Fredag aften i sidste uge var vi så omkring 50-60 publikummer, der havde fundet vej til Jazzhouse, hvilket egentlig ikke er et ringe fremmøde til en koncert af denne art. Det er i hvert fald flere, end der var til stede, da Järmyr besøgte Jazzhouse med Baker, ligesom det er væsentlig flere, end der var til stede, da Serries under navnet Microphonics besøgte Det Poetiske Bureau i 2010. Det er generelt rart, at musikere, når de vender tilbage til Danmark, bliver mødt af et større publikum, end der var til stede under forrige koncerter i landet. Det er vel blandt andet sådan, man sikrer snævre, interessante koncerter også fremover.

Selvom Yodok III angiveligt improviserer ikke kun på plade, men også under deres koncerter, lød dele af aftenens åbning nu som en let improviseret omskrivning af ‘In a Realm of Wander Behold the Fleeting Shadows Exclaim in Delight’, der er at finde på trioens seneste fuldlængde, sidste års ‘The Sky Flashes, the Great Sea Yearns’. Godt det samme, for det er et fantastisk nummer. Aftenen startede således ud nærmest hyper-minimalistisk med et langsommeligt opbyggelig dronesamspil mellem Serries på guitar og Lo, der skiftede mellem to forskellige størrelser tubaer tilsat pedaler og diverse electro-gøgl-knapper, jeg ikke skal forsøge at gøre mig yderligere klog på. Jeg vil gætte på, det tog et kvarter, før Järmyr besluttede sig at indtræde i lydbilledet, der i Jazzhouses gode rammer desuden var ramt flot i røven.

Aftenens publikum var i øvrigt nænsomt lyttende og syntes på forhånd at vide, hvad de var gået ind til. Allerede inden bandet gik på omkring klokken 22:30, havde størstedelen i hver fald fundet sig til rette i tilfældige, siddende  klaser på gulvet foran scenen.

Da Järmyr kom med, tog aftenen for alvor til, og er der et af Yodok IIIs medlemmer, publikum efterfølgende snakkede om, var det trommeslageren. Det forstår man. Med en enkelt trommestik lagde Järmyr ud med at spille på sit bækken. Én trommestik, et bækken, samme sitrende musikalske struktur i godt og vel 10-15 minutter. Det skal siges, at lyset i kælderen på Jazzhouse var dæmpet på grænsen til mørke. Ikke slukket selvfølgelig, men skruet behageligt langt ned. Specielt på scenen var lyset næsten ikke til stede, hvilket til at begynde med gjorde det svært i det hele taget at se Järmyr. Af samme årsag, det indrømmer man gerne, tog det denne skribent tid at komme frem til, at det var Järmyrs trommespil, der lavede de sitrende lyde, som omringede kompositionens dronekrop bestående ellers af guitar og vekslende blæseinstrumenter. Sonisk set mindede Järmyrs bækkenspil mere om visse aspekter af techno, som man eksempelvis har hørt det hos den senere Vince Watson, hvorfor jeg til at begynde med troede, at lydene var et mekanisk loop af en art. Desto mere nysgerrig og ditto imponeret blev jeg, da det gik op for mig, at det var Järmyrs løse håndled, der brillerede. Accentueringen på det bækken var direkte mind-blowing.

Dette var tilmed kun begyndelsen på det ene nummer, som aftenens omtrent timelange koncert bestod af. Fra henholdsvis det minimalistiske og afventende, til det sitrende og vibrerende, bevægede kompositionen sig efterfølgende til det noisede for afslutningsvis at runde af med det direkte balstyriske. Järmyrs afsluttende trommespil, der rundede koncerten af, var på en gang så heavy og æggende, at man efter koncerten, som man forlod Jazzhouse, storsmilede med tanken om ham som nyt medlem i fremtidens Motorpsycho. Og med det stadig rumsterende i tankerne: Motorpsycho på Jazzhouse? Wauw, make it happen, tak.  Tak til Jazzhouse og Yodok III for en fremragende aften.” Devilution – Denmark

YODOK III at HA! fest 2017

20170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-950120170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-957820170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-951220170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-952520170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-949420170428 Yodok III - HA'fest(c) Geert Vandepoele-9553

YODOK III live at HA! fest 2017 (Handelsbeurs, Gent – Belgium) photos by Geert Vandepoele.

“De bevrijding van Yodok III was daarna van een heel andere soort. Het drietal heeft in zijn bestaan nog niet zo heel veel concerten gespeeld (wat wil je ook, je kan een A4’tje vullen met een lijst van hun bands en projecten), maar die groeien wel steevast uit tot rituelen met een massieve impact. En als het trio enkele dagen eerder al indruk maakte in Antwerpen, dan gingen ze nu, mede geholpen door een ronduit fenomenale sound, nog een paar trapjes hoger schakelen. Zo’n ritueel begint doorgaans op fluisterniveau – met aanzwellend elektronisch gebrom, de zingende gitaareffecten van Dirk Serries en zacht geritsel van drummer Tomas Järmyr — maar waar je vervolgens belandt, en vooral hoe je daar geraakt, is elke keer weer afwachten.

De bewerkte flugabone-golven van Kristoffer Lo vormden al snel een verweven ondergrond met het herkenbare, in effecten gehulde gitaarspel van Serries, dat aangevuld werd met het zachte cimbalenwerk van Järmyr — de joker van dienst — die brushes, finesse en behendigheid aanwendde om de muziek al helemaal een zachtjes sudderende, sacrale grandeur te bezorgen. Maar intussen weet je al dat het niet blijft bij het vakkundig stapelen van loops en patronen, maar dat het om een geduldige climaxwerking gaat waarbij de band soms tergend traag opschuift. Zo traag dat je je afvraagt of ze dat plafond nu al bereikt hebben, maar net dan schakelen ze dat trapje hoger.

En dan gaat het boeltje aan de kook, nemen volume en densiteit toe, gaan golven van melancholie de strijd aan met een steeds dwingender stuwing. Jarmÿr pakte uit met een kort patroon, een combinatie van een galeienstoot en een doodssalvo, om dat vervolgens minutenlang aan te houden met een koppig beukende, repetitieve intensiteit. Maniakaal en verzengend, en dan begint hij er ook nog eens mee te variëren en er extra fills tussen te zwieren. Een hectische, elektrisch geladen performance die in combinatie met de steeds emotionelere kreten van tuba/flugabone en de texturen van Serries voor een ondraaglijke, withete spanning zorgde. Het einde mocht dan wel sereen en elegant zijn, Yodok III haalde uit met een verwoestende intensiteit die nog lang nazinderde.” Guy Peters/Enola – Belgium

YODOK III reviews

YODOK III – The Sky Flashes, The Great Sea Yearns (3xCD box-set, Tonefloat)
YODOK III – The Mountain Of Void – Live At Roadburn 2016 (LP/CD, Tonefloat)

“The new album of the YODOK III is the second live recording of the trio that is released on 2016. The trio of Norwegian, Trondheim-based drummer Tomas Järmyr, tuba and fligabone player Kristoffer Lo with Belgian guitarist Dirk Serries coordinated the release of the new live album – «The Mountain Of Void – Live At Roadburn 2016» – with a box-set that that collects the trio first studio albums – the 2012 debut recording  «YODOK III» (2014) and the 2014 double-album «The Sky Flashes, The Great Sea Yearns» (2015), released before only as a limited-edition of only 240 vinyls.

YODOK III performances were always epic and powerful sonic rituals. These free-improvised rituals are highly intense blend of minimalist-atmospheric textures with psychedelic-metallic drone sounds, rich in details. The trio kept refining the building of these dense monoliths of sounds, determined to reach the inevitable cathartic climax. The performance at the Roadburn festival in Tilburg, The Netherlands on April, 16, 2016, expands the trio aesthetics and suggests a further refinement of the trio singular aesthetics.

The 45-minutes «The Mountain Of Void» experiments with more conflictual, loose and stormy atmosphere, even in its most quiet, contemplative segments. Järmyr keeps drumming as if he is possessed by a brutal, manic spirit, mercilessly hitting the drum set like it was a machine-gun; Serries guitar attacks are more free-associative and aggressive, coloring the interplay with a subtle, noisy feedback; the amplified tuba and flugabone of Lo intensifies the massive walls of sounds with claustrophobic, otherworldly ones. The patient, ritualistic development of previous performances of YODOK III is transformed into a much more urgent ceremony, apocalyptic in its tone. The trio sounds now as flirting with evil, dark spirits, as if YODOK III were attuned to the current times threatening-tempting global forces that may drown us all in a dark void. The trio arresting sonic ritual sounds as if attempting to cast its powerful sonic spells that may distance us all from these evil forces.” Salt Peanuts – Norway

A New Wave Of Jazz is het door platenlabel Tonefloat benoemde genre waarin YODOK III opereert. Het trio brengt een chaotische mix van noise, ambient en drone ten gehore dat met een flinke portie industriële klanken word afgetopt. The Mountain Of Void (Live At Roadburn 2016) is de registratie van het optreden dat het trio eerder dit jaar in Tilburg weggaf en is nu uitgebracht op gelimiteerd vinyl.

Wie The Mountain Of Void voor het eerst onder de naald van de platenspeler rondjes laat draaien, wordt verrast door een weinig toegankelijke brei van drone, aangevuld met avant-gardistische gitaarspel dat duidelijk onder de noemer noise valt. YODOK III werd opgericht door de Noorse muzikanten Kristoffer Lo en Thomas Järmyr, die de jazz-scene van Trondheim aan wilden vullen met een nieuwe sound. De heren spelen respectievelijk drums en tuba/ flugabone en perfectioneerden hun line-up door de Belgische gitarist Dirk Serries aan de gelederen toe te voegen.

De bezoekers van het Tilburgse Roadburn Festival konden YODOK III zien en horen op het podium van de Green Room (de kleine zaal), waar het trio ruim drie kwartier improviseerde. Het resultaat van die improvisaties bleek de heren te bevallen, want Dirk Serries mixte en masterde de opnames van het concert tot het eindresultaat dat nu op 500 stuks zwart vinyl verkrijgbaar is via Tonefloat Records.

The Mountain Of Void is opgedeeld in twee delen, die op de LP-kanten simpelweg Part one en Part two heten. Part one bestaat uit een wat onrustige opbouw van drone met ingehouden percussie, noisy gitaaruithalen van Serries en een steevaste opbouw naar een climax, waarvan de luisteraar niet kan weten wanneer die eindelijk komt. Het geeft de muziek -die voornamelijk door het spannende drumspel van Järmyr een link met free-jazz heeft- een hoge mate van spanning, terwijl YODOK III in het midden van het stuk de beloofde climax vindt in een langgerekt deel noise, waarna langzaam maar zeker een rustpunt wordt hervonden. De wijze waarop Kristoffer Lo en Dirk Serries hun -versterkte en gemanipuleerde- instrumenten laten klinken is gewoon fenomenaal, want de dissonante tonen geven de climax een extra na-ijleffect.

Kant twee van de LP houdt die eerdere spanning vast, maar doet dat op een veel langzamere wijze. De psychedelische kant van de muziek die YODOK III ten gehore brengt wordt hier versterkt, terwijl de combinatie van tuba, lichte afstandelijke percussie en hoge noten samen met het langzaam wellende volume van het trio de spanning tot een kunst verheft. De epische climax die volgt is overweldigend en bezorgt de luisteraar minutenlang kippenvel. Als een thriller die tot een heftig einde komt, waarbij anticipatie even belangrijk is als de ontknoping zelf. In één woord geweldig!

Nee, YODOK III maakt zeker geen toegankelijke muziek. Ik omschreef de muziek na een eerste luisterbeurt aan een vriend als een geslaagde versmelting van The Use Of Ashes met Godspeed You! Black Emperor en vul hem nu nog aan met een vleugje Ulver van de laatste vijf jaar. Van YODOK III is  overigens ook een gelimiteerde boxset van hun eerste drie albums op Tonefloat uitgebracht. Hierover leest u alles in het Jaarboek 2017. De productie van The Mountain Of Void is redelijk voor een live-opname vanaf de PA-installatie en werkt prima in dienst van de muziek. Niet voor tere zieltjes, maar van harte aanbevolen!

Muziek: 9
Klank: 7
Kwaliteit persing: 8 ½” Hifi.nl – The Netherlands

“Wie op Roadburn speelt, heeft doorgaans meer dan een streepje voor. Het festival boekt normaliter geen flauwe bands, heeft altijd oog voor kwaliteit en zoekt het steeds in de hoeken waar intensiteit en een zekere zwaarte regeren.  En dat ongeacht het genre. De tijd dat Roadburn synoniem stond voor spacerock, doom en stoner is (gelukkig) al een tijd voorbij.  Dat betekent dat het festival – organisatie en publiek – steeds meer oren heeft voor de experimentele en buiten de traditionele lijnen kleurende geluiden.  YODOK III te zien staan op de affiche was dus niet alleen een fijne verrassing, maar bijna een vanzelfsprekend iets.  YODOK III staat namelijk voor intens, heavy, vrij en onconventioneel, ook qua instrumentarium.  Het is de samenwerking van de Belg Dirk Serries (vidnaObmana, Fear Falls Burning) met de Zweedse drummer Tomas Järmyr en de Noor Kristoffer Lo (versterkte tuba, flugabone en effecten).  Ondertussen is het trio uitgegroeid tot een goed geoliede machine, zowel live als in de studio, en dat hebben ze in Tilburg eerder dit jaar geweten.  Bij YODOK III draait het allemaal om improvisatie en het trio neemt ook ruimschoots de tijd om te komen waar het wil landen.  Van fluisterdrones tot geluidsstormen.  Dat vraagt, getuige deze drie kwartier durende live-registratie, om een danige inspanning van het publiek dat gedwongen wordt om aandachtig te luisteren (of bier te gaan dringen), de initiële stilte aanloop erbij te nemen en geduld te oefenen tot de climax.  Vanaf de eerste noot verschuilen achter schedel splijtende riffs en het op een manikaal headbangen zetten zit er immers niet in.  YODOK III vatte dat publiek echter onmiddellijk bij het nekvel en wordt terecht beloond met een daverend applaus op het einde.  Wie het Roadburn-publiek stil wil krijgen, moet van goeden huize zijn.  Om de groeiende status van YODOK III te bevestigen is er nu ook een mooie box met drie cd’s met daarop de twee eerdere studio albums die in 2014 en 2015 uitsluitend op vinyl verschenen op Serries’ eigen label, A New Wave Of Jazz.” Gonzo Circus – Belgium

“Belgien!
Schweden!
Norwegen!
Was wäret ihr eigentlich ohne YODOK III?
Auf keinen Fall so vereint-musikalisch interessant, denn was diese belgisch-norwegisch-schwedische Band hier an seltsam-faszinierender Musik zu bieten hat, die einen puren stilistischen Freiflug jenseits irgendwelcher ausgelatschter Musik- oder gar anbiedernder Mainstream-Pfade vollführt, hinterlässt alle Freigeister, auch diejenigen, die man nicht rief, schwer beeindruckt zurück. Denn die Klangwelten von YODOK III sind atmosphärisch und post-rock-phänomenal.

Der Belgier DIRK SERRIES von VIDNA OBMANA und FEAR FALLS BURNING, der auch schon intensiv mit STEVEN WILSON zusammenarbeitete, sowie der Norweger KRISTOFFER LO und der Schwede TOMAS JÄRMYR lieben schwebend-ausdauernde Klangflächen, die sie über ihren Hörern – den Ambient-Werken eines BRIAN ENO ähnlich – wie einen Schleier ausbreiten, dem immer wieder faszinierende Klangtupfer eine bunte Vielfalt verleihen.

Diese streng auf 500 Stück limitierte, von Carl Grover geprägte Box enthält ein großes Poster mit dem Cover-Motiv und einem ausgiebigen Text zu den Alben sowie einem Vorwort alles verfasst von Guy Peters, einem Kritiker vom „Free Jazz Collective“. Das ganz Besondere daran sind natürlich die drei CDs in ihr: erstmals in dieser digitalen Form wurden die bisher nur als Vinyl-Ausgaben veröffentlichten YODDOK III-Alben „Yodok III“, „The Sky Flashes, The Great Sea Yearns I“ und „The Sky Flashes, The Great Sea Yearns II“ in ihr vereint.

Das europäische Post-Rock-Trio beweist auf allen Alben sein Gespür, musikalische Spannung über längere Zeiträume aufzubauen und sie bis auf die Spitze zu treiben. Jeweils zwischen 18 und 26 Minuten benötigen die minimalistischen Post-Rock-Epen, um sich aus einer ruhigen, getragenen, von elektronischen Klangflächen eingeleiteten Stimmung nach und nach zu den so oft ausgelobten „Wall Of Sounds“ zu erheben, bei denen sich Schlagzeug und E-Gitarre immer mehr in den Vordergrund spielen und das Tempo anziehen, aber ständig auch LOs Tuba und seine Basstrompete präsent sind – gerade diese Instrumente sind es, die YODOK III im Post-Rock-Universum ein Alleinstellungsmerkmal verleihen und deren Musik so einzigartig machen. Wie selbstverständlich glaubt man beim Hören von YODOK III man hätte es mit einem europäischen Ableger solch großartiger kanadischer Bands wie GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR oder A SILVER MT. ZION mit zusätzlichem Gebläse zu tun.

FAZIT: Allein die Box, welche die drei CDs beinhaltet, ist ein Prachtstück. Aber auch die Musik der Alben wird alle Freunde sich langsam entwickelndem Minimalismus hin zu riesigen Post-Rock-Wänden, die auch durch Bläser maßgeblich errichtet werden, in bester GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR-Manier begeistern. Ein belgischer Gitarrist plus ein schwedischer Schlagzeuger und ein norwegischer Tuba/Basstrompete-Spieler sind YODOK III – und so gesehen eine kleine skandinavische Post-Rock-Sensation im besten kanadischen Sinne, wenn man auf schwarze Königreiche steht, die in göttlicher Geschwindigkeit „aufgeblasen“ werden.” Musikreviews – Germany

“Eigentlich hätte dieses Album unbedingt auf Hubro-Records erscheinen müssen, denn was YODOK III an ihren Instrumenten leisten und wie sie ihren minimalistischen Jazz-Rock im klassisch nordischen Stil bis zu einem hochexplosiven Musik-Gemisch aufbauen, bekommt man nur selten in dieser Qualität geboten und dann kommen die Alben meistens aus vom besagten Label, das nur echt mit der Eule ist.

Was wir hier zu hören bekommen, ist Jazz-Musik voller Atmosphäre und Schwingungen, ganz ähnlich wie wir es von einigen Werken der beiden Elektronik-Pioniere KLAUS SCHULZE (X) oder BRIAN ENO (Music For Airports) kennen, wenn die sich auch noch dem Post-Rock geöffnet hätten, statt im Schwebezustand zu verweilen.

Hinter YODOK III verbirgt sich ein Trio aus Schlagzeuger, Gitarristen und Tuba/Flugabone-Spieler, die im Stile von GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR ganz langsam und behäbig, aber sich immer weiter steigernd einen Jazz-Post-Rock-Brocken aufbauen, der es gehörig in sich hat. Dabei wird viel improvisiert, aber auch sehr konzentriert der Stimmungsbogen gehalten, in dem sogar Free-Jazz-Elemente zum Tragen kommen, bis die Wall Of Sounds regelrecht wie ein Vulkan ausbricht. Ganz wichtig sind dabei die Gitarren-Loops, die bedrohlich-dunkle Musikbilder zeichnen und sich immer stärker in den Vordergrund schieben.

YODOK III – das sind ein Schwede, ein Norweger und ein Belgier, die im Falle von „The Mountain Of Void“ einen 45 Minuten langen Live-Mitschnitt vom Tilburger Roadburn-Festival aus dem Jahre 2016 präsentieren. Ein Stück, ein Ambient-Post-Jazz-Rock-Monolith, bei dem man gar nicht glauben kann, dass der tatsächlich live über die Bühne ging. Der begeisterte Applaus am Ende des Konzerts beweist aber, dass dies tatsächlich doch der Fall war. Nicht ein Räuspern oder Hüsteln hört man während der sich langsam und leise aufbauenden Klanglandschaft. Erst am Ende bricht genauso wie die Musik auch das Publikum vor Begeisterung aus. Eine wahrhaft berechtigte Begeisterung.

Ein zusätzlicher Leckerbissen ist, dass die CD in einer dicken Box aus Hartpappe daherkommt, die auf 500 Exemplare limitiert ist und die man sich auf keinen Fall entgehen lassen sollte. Allerdings muss man klug entscheiden, denn es gibt auch eine LP-Version – ebenfalls auf 500 Stück limitiert -, die dem Vinyl-Liebhaber entgegenkommt.

Wer dieses so fein verpackte Album hört, der wird sicher fast ein wenig traurig sein, wenn er akzeptieren muss, dass er live bei diesem Erlebnis nicht unmittelbar dabei sein durfte, wenn er nach ein wenig Recherche diesen kurzen Konzertbericht, der sich hervorragend als FAZIT zu „The Mountain Of Void“ eignet, entdeckt:

„Als nächstes kam das unglaubliche Trio YODOK III, mit dem belgischen Gitarristen Dirk Serries und dem norwegischen Duo Yodok. Und in inspirierten 50 Minuten einer einzigen, improvisierten Komposition nahmen sie das Publikum mit auf eine Reise durch erstaunliche Landschaften von größter Schönheit und totaler Reizüberflutung. So bemerkenswert erfreulich ist diese Erfahrung gewesen, dass die Stille nach dem letzten Ton nahezu unerträglich erschien bis dann einige Sekunden später der donnernde Applaus einsetzte. Reinste Magie.“ Musikreviews – Germany

YODOK III – Legion Of Radiance – Live At Dokkhuset (CD, Consouling Sounds)

“Combining for what they describe somewhat hyperbolically as a New Wave in Jazz, are the Northern Europeans who make up Yodok III. Swedish drummer Tomas Järmyr and Norwegian tubaist Kristoffer Lo have extended their Yodok project by partnering with Belgian guitarist Dirk Serries for improvisations that are designed to mix ambient inferences with the most rugged industrial noises imaginable. Like theories such as Quebec Separatism or American Populism which appear inspired until attempted in practice, the concept proves better in thought than action, at least as expressed on Legion of Radiance,. If demagoguery often overpowers the basic power for the masses which Populism is designed to encourage, in this case the unvarying industrial power associated with loud and electronic instruments ultimately throws of balance the quiet-noise blend for which Yodok was aiming.

Individually like new recruits to a political party the three appear genuinely committed to the idea. Certainly some of the trio’s individual projects have managed to negotiate the bridge among sonic genders without failing. Järmyr for instance has worked with both Italian Metal-Improv band Zu and Norway’s Trondheim Jazz Orchestra (TJO), while Lo is not only a valued members of the TJO, but part of the reductionist Microtub tuba trio with Martin Text and Robin Hayward. Meanwhile Serries has evolved from playing dark, guitar-consumed programs to experimenting with Jazz-improv alongside the likes of saxophonist John Dikeman and drummer Steve Noble.

With almost 10 minutes of the introduction to this 68-minute tour-de-force so silent that it almost appears as of Yodok has bridged the auditory gap between AMM-The Necks on one side and Black Sabbath/Einstürzende Neubauten on the other, the gradual introduction of strident string vibrations, percussion resonations reflecting back upon initial strokes and diminished brass blowing only heightens the suturing of timbral contradictions. Yet one-quarter of the way through stentorian almost wood-cracking drum pops, gravelly tuba ejaculations and crunching riffs from the guitarist start to overpower the other elements like cream rising to the top of milk. By this time however the formula begins to curdle.

Except for a (too) brief interlude a few minutes later when granulated tuba tones are repeated frequently enough to reach the rococo-style sensibility of a massed vocal choir at full volume, fortissimo drones and processed buzzes dominate the program for the next 30 minutes. Driven by splash cymbals, bass drum recoil and pressurized guitar flanges, consistent forward motion in maintained. However like the aftershock of an earthquake that appears just after the initial convulsion has subsided, the selection reaches a more elevated noise level just when that appears impossible. Aurally resembling a protoplasmic mass in a horror movie that swallows everything in its way, the result is all stress no balance, with the track ending as clotted and chunky as it was a half-hour previously.

If Industrial-Metal-Improv admixture exists, this is probably it and could impress seekers for that sub-genre. But judging from the initial exposition of this track, next time out Yodok should try to add even more colors to its palate.” Jazzword – Canada

New Wave Of Jazz Bandcamp

Pleased to announce that Tonefloat’s New Wave Of Jazz opened up the bandcamp to digital downloads for most of the backcatalog, including a special offering of THE VOID OF EXPANSION‘s live performance at jazzclub De Singer in 2014 as a digital exclusive.

Visit the bandcamp now and support DIY.

 

 

YODOK III at DOKKHUSET 17.10.16


“Et kjærkomment besøk i byen av monsteret som går under navnet Yodok III, med Kristoffer Lo, Tomas Järmyr og Dirk Serries. Konserten skulle egentlig ha vært på Blæst men Dokkhuset steppa heldigvis inn og tok over – takk for det!
Man kan få inntrykk av at de kun spiller releasekonserter – kveldens konsert markerte slipp av plata som ble spilt inn på Roadburnfestivalen i vår, som igjen var releasekonsert for plata fra forrige års konsert på Dokkhuset. Og kveldens konsert ble også tatt opp, så den dukker sikkert opp på plate – eller kassett – etterhvert. De starter som vanlig helt stille, med å bygge opp vare lydlandskap som sakte bygges opp i intensitet. Til vi til slutt står overfor et lydinferno av feedback og trommer som truer med å riste ned alt som er av luftekanaler og annet utstyr som henger i taket. Utrolig hypnotiserende. Det vil si – det er ikke slutt – vi blir sakte tatt ned igjen til vi endelig lander mykt på gulvet når de siste tonene stillferdig stilner hen.” Thor Egil Leirtrø 

2x YODOK III OUT NOW

tflp177
“Next up was the incredible trio Yodok III, with Belgian guitarist Dirk Serries and the Norwegian duo Yodok. And in an inspired 50 minutes of a single, improvised compositions they took us on a journey through amazing landscapes of both great beauty and overwhelming impact. So remarkably joyous was this experience, that the silence after they ended seemed nearly unbearable for the few seconds it took for the thundering applause to break loose. Magic.” StrangeBeautifulLiveging

YODOK III – THE MOUNTAIN OF VOID / Live At Roadburn 2016
500 copies on vinyl (180 grams) plus an equal amount of copies on CD (in box).

catalogue number: TFCD177
retail price: 13.99
release date: October 14, 2016

catalogue number: TFLP177
retail price: 17.99
release date: October 14, 2016

tf178
When a reissue appears or music gets ‘the box set treatment’, it’s often an indication that a band has run its course, an artist has died or money needs to be made. In this case, it’s somewhat different. When Yodok III (TF138, 2014) and The Sky Flashes. The Great Sea Yearns. (TF144, 2015), both vinyl-only releases, came out, one could already hear a band that was unlike any other. Granted, the trio had some traits in common with kindred spirits in the realm of drone-, minimal- or post- whatever music, but there was a singular approach at work, further enhanced by the two tape releases (TF148 and TF149) that were added to the discography.

Despite being the first release ever on the Dirk Serries curated A New Wave Of Jazz label, it became obvious that the label not really matched the band’s momentum, despite the in situ approach that defines A New Wave Of Jazz. The Yodok III 3CD box marks the debut of the band on Tonefloat. Housed in a Carl Glover signature design box YODOK III contains the band’s eponymous 2014 debut (CD1) and The Sky Flashes. The Great Sea Yearns. (CD2 and CD3). A 15inch poster with liner notes by Guy Peters completes the box which is limited to 500 copies.

YODOK III – YODOK III/THE SKY FLASHES, THE GREAT SEA YEARNS

catalogue number: TFCD178
retail price: 23.99
release date: October 14, 2016

Both albums are available through the TONEFLOAT store.

“Op 16 april 2016 trad Yodok III op tijdens het Roadburn Festival in de kleine zaal (Green Room) van 013 in Tilburg. Tegelijkertijd presenteerde het trio de live-cd Legion of Radiance: Live at Dokkhuset, een opname daterend uit mei 2015. Het concert dat tijdens Roadburn werd gegeven beviel het drietal kennelijk ook goed, want het volledige concert verschijnt nu bij het Tonefloat-label op cd en lp.

Yodok III bestaat uit de vanuit Noorwegen opererende Zweedse drummer Tomas Järmyr, de Noorse tuba- en flugabonespeler Kristoffer Lo en de Belgische gitarist Dirk Serries. De muziek van het drietal is volledig geïmproviseerd, maar het label ‘jazz’ is er moeilijk op te plakken, al klinken freejazz-elementen door in het drumwerk van Järmyr. Yodok III werkt met drones en ambient-structuren waarmee steevast naar een climax wordt toegewerkt.

Toch wijkt The Mountain of Void qua opbouw wel af van Legion of Radiance. Waar dat live-album voorzichtig toewerkte naar een eerste apotheose, begint de Roadburn-opname wat luider en beweeglijker, dat laatste met name in het gitaarspel van Serries, die nu geen drone neerlegt maar noise- en avant-gardeterrein opzoekt. De elektronische klanken van Lo brengen een spannende laag aan, evenals de ingehouden bekken- en tromslagen van Järmyr, later overgaand in freejazz-drumspel.

De vertrouwde drone wordt daarna alsnog leidraad in de spanning opbouwende muziek, die van accenten wordt voorzien door Järmyrs gevarieerde spel en de aanzwellende en wegstervende klanken van de elektronisch gemanipuleerde flugabone en de helder dan wel ruig klinkende gitaar. Waar Yodok III vaak langzaam en gestaag naar een climax toewerkt, regeert in deze fase van het stuk de onrust, maar ook daarin wordt een enorme spanning opgebouwd die vroeg of laat tot een eruptie moet komen.

De eerste climax vindt plaats na bijna vijftien minuten: de onrustig schurende muziek ontaardt in een schitterende noise-uitbarsting die drie minuten aanhoudt. Daarna wordt de noise afgebouwd, in het begin met wat tegensputteren door gitaar en drums, alsof Serries en Järmyr hun instrument in toom moeten houden. De lage drone is inmiddels vervangen door een hogere en het volume wordt tot een minimum teruggebracht.

Wat daarna volgt is de tergend langzame opbouw naar de apotheose aan het slot. Het is het meest opwindende deel van The Mountain of Void, zinderend van ingehouden spanning. Het ingetogen spel is elektrisch geladen en zal ooit tot een uitbarsting moeten leiden, maar wanneer? En wie gaat de aanzet geven? Lo en Serries spelen langgerekte tonen, Lo nu ook op tuba, en Järmyr deelt spaarzame tikken uit op zijn bekkens.

Doordat Lo glijdende tonen produceert en Järmyr en even later ook Serries het volume opkrikken, komt het slapende monster langzaam tot ontwaken. Eenmaal wakker is er geen houden meer aan en is de helse kakofonie compleet, inclusief een paar angstaanjagende monsterlijke kreten. Na drie kwartier is de bloedstollende trip voorbij en blijft je versuft achter. Er staat geen maat op Yodok III, want net als de vorige releases is The Mountain of Void in één woord fascinerend.

Behalve dit album, is op Tonefloat ook een cd-box verschenen met daarin drie schijfjes die de eerste twee releases van het drietal – Yodok III en The Sky Flashes, The Great Sea Yearns – bevatten.” Opduvel – The Netherlands

“Eigentlich hätte dieses Album unbedingt auf Hubro-Records erscheinen müssen, denn was YODOK III an ihren Instrumenten leisten und wie sie ihren minimalistischen Jazz-Rock im klassisch nordischen Stil bis zu einem hochexplosiven Musik-Gemisch aufbauen, bekommt man nur selten in dieser Qualität geboten und dann kommen die Alben meistens aus vom besagten Label, das nur echt mit der Eule ist.

Was wir hier zu hören bekommen, ist Jazz-Musik voller Atmosphäre und Schwingungen, ganz ähnlich wie wir es von einigen Werken der beiden Elektronik-Pioniere KLAUS SCHULZE (X) oder BRIAN ENO (Music For Airports) kennen, wenn die sich auch noch dem Post-Rock geöffnet hätten, statt im Schwebezustand zu verweilen.

Hinter YODOK III verbirgt sich ein Trio aus Schlagzeuger, Gitarristen und Tuba/Flugabone-Spieler, die im Stile von GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR ganz langsam und behäbig, aber sich immer weiter steigernd einen Jazz-Post-Rock-Brocken aufbauen, der es gehörig in sich hat. Dabei wird viel improvisiert, aber auch sehr konzentriert der Stimmungsbogen gehalten, in dem sogar Free-Jazz-Elemente zum Tragen kommen, bis die Wall Of Sounds regelrecht wie ein Vulkan ausbricht. Ganz wichtig sind dabei die Gitarren-Loops, die bedrohlich-dunkle Musikbilder zeichnen und sich immer stärker in den Vordergrund schieben.

YODOK III – das sind ein Schwede, ein Norweger und ein Belgier, die im Falle von „The Mountain Of Void“ einen 45 Minuten langen Live-Mitschnitt vom Tilburger Roadburn-Festival aus dem Jahre 2016 präsentieren. Ein Stück, ein Ambient-Post-Jazz-Rock-Monolith, bei dem man gar nicht glauben kann, dass der tatsächlich live über die Bühne ging. Der begeisterte Applaus am Ende des Konzerts beweist aber, dass dies tatsächlich doch der Fall war. Nicht ein Räuspern oder Hüsteln hört man während der sich langsam und leise aufbauenden Klanglandschaft. Erst am Ende bricht genauso wie die Musik auch das Publikum vor Begeisterung aus. Eine wahrhaft berechtigte Begeisterung.

Ein zusätzlicher Leckerbissen ist, dass die CD in einer dicken Box aus Hartpappe daherkommt, die auf 500 Exemplare limitiert ist und die man sich auf keinen Fall entgehen lassen sollte. Allerdings muss man klug entscheiden, denn es gibt auch eine LP-Version – ebenfalls auf 500 Stück limitiert -, die dem Vinyl-Liebhaber entgegenkommt.

Wer dieses so fein verpackte Album hört, der wird sicher fast ein wenig traurig sein, wenn er akzeptieren muss, dass er live bei diesem Erlebnis nicht unmittelbar dabei sein durfte, wenn er nach ein wenig Recherche diesen kurzen Konzertbericht, der sich hervorragend als FAZIT zu „The Mountain Of Void“ eignet, entdeckt:

„Als nächstes kam das unglaubliche Trio YODOK III, mit dem belgischen Gitarristen Dirk Serries und dem norwegischen Duo Yodok. Und in inspirierten 50 Minuten einer einzigen, improvisierten Komposition nahmen sie das Publikum mit auf eine Reise durch erstaunliche Landschaften von größter Schönheit und totaler Reizüberflutung. So bemerkenswert erfreulich ist diese Erfahrung gewesen, dass die Stille nach dem letzten Ton nahezu unerträglich erschien bis dann einige Sekunden später der donnernde Applaus einsetzte. Reinste Magie.“” Musikreviews – Germany

 

the new YODOK III reviewed

YODOK III – YODOK III/THE SKY FLASHES, THE GREAT SEA YEARNS (3CD boxset)
YODOK III – THE MOUNTAIN OF VOID/Live At Roadburn 2016 (LP & CD)

Both available from Tonefloat here.

“Yyodokiii-stodok III is sinds 2014 het indrukwekkende samenwerkingsverband tussen de Belgische klasbak Dirk Serries het de Noors/Zweedse duo YODOK. Beide weten los van elkaar ook al te imponeren. Even een korte introductie.
Dirk Serries (gitaar) leer ik eerst kennen als de dark ambient grootmeester Vidna Obmana, waar hij midden jaren 80 mee start en definitief stopt in 2009. Hij werkt met dit alias al met heel veel artiesten van over de hele wereld samen en duikt tussendoor op in Terrace Of Memories met Projekt labelbaas Sam Rosenthal (Black Tape For A Blue Girl). Dan loopt vanaf zijn volgende project Fear Falls Burning al. En er zullen naast ook “gewoon” solowerken (al dan niet samen met uiteenlopende artietsen als Rutger Zydervelt en Steve Roach) nog vele volgen, zoals 3 Seconds Of Air, Akhet, The Sleep Of Reason, Continuum, Streams Of Consciousness, The Void Of Expansion en Yodok III.
Yodok bestaat uit de Noorse drummer Tomas Järmyr en de Zweedse tubaspeler Kristoffer Lo, dat in 2008 is opgericht. Ze delen samen ook de band Sunswitch. Järmyr is verder nog te horen in The Void Of Expansion (ook met Serries inderdaad), Barchan en de grindcoreband Forræderi en Lo in de Trondheim Jazz Orchestra, Highasakite, Brother K, Machina, Microtub en PELbO. De eerste wat vaker in de metal- en de tweede meer in de jazz-hoek. Yodok komt op het experimentele kruispunt daarvan.
In 2014 brengen ze de gelijknamige lp Yodok III uit, waarop slechts twee stukken staan. Deze duren echter wel elk ruim 23 minuten. De opener begint op rustieke wijze, zoals Yellow6 en Stars Of The Lid dat ook zo mooi kunnen. Dat bouwen ze op langzame wijze uit naar een imponerende, luide geluidsmuur. Ze weten van dones, improvisaties, avant-garde en freejazz één aan de grond nagelende vuist te maken, die je keihard op je bakkes slaat. Maar het voelt goed. En in de tweede track gaan ze door nog eens fijntjes overheen met een Swans-achtig explosief einde. Het is van een intensiteit, schoonheid en kracht, dat je er enkel stil van kunt worden. En niet alleen door die vuistslag. Een jaar later volgt de dubbel lp The Sky Flashes, The Great Sea Yearns, inderdaad nu 4 tracks in totaal en lengtes van 21, 19, 24 en 25 minuten. Zo lang, maar zo voorbij. Hun handelsmerk vanuit een verstilde plek vertrekken om je vervolgens bij de lurven mee te sleuren naar overdonderende plaatsen blijft ook hier op indrukwekkende wijze overeind. Dit is muziek die je helemaal wegneemt uit de realiteit. De tweede schijf is psychedelischer en haalt ook Popol Vuh, Pink Floyd en Godspeed You! Black Emperor aan. In de verte dan, want ze zijn onvergelijkbaar met alles en iedereen. Waarom ik dit allemaal herhaal? Welnu het 20 jarige Tonefloat label brengt dat alles nu ook als 3 cd set uit in een fraaie clamshell box met poster. Voor cd puristen zoals ik zeer goed nieuws, want dit is muziek die je voor geen goud wilt missen. Van harte Tonefloat en bedankt voor zo’n grootse traktatie.
Eyodokiii-mountainn alsof dat allemaal nog niet genoeg is, brengen ze daar meteen ook de cd The Mountain Of Void / Live At Roadburn 2016 van Yodok III uit. Wederom in zo’n fraai boxje gestoken. De drie heren zetten op dit jaarlijkse festival in Tilburg een drie kwartier durende liveset net, die zich als een thriller laat beluisteren. Heftige momenten worden afgewisseld door uiterst verstilde of psychedelische. De improvisaties hebben op dit uitstekend opgenomen album al een overdonderd effect, zodat ik me kan voorstellen dat het live al helemaal alles op z’n grondvesten heeft moeten doen trillen. Een schitterend driekoppig monster dat pracht en kracht, muziek en kakofonie en gewoonweg ijzersterke improvisaties weet te koppelen tot één onnavolgbare trip. Yodok III zal in de hoofden van velen gegrifd staan.” De Subjectivisten – The Netherlands

YODOK III reviewed again…

“9/10 ! Minimalistischer Dark Ambient einer europäischen Zusammenkunft (Drummer Tomas Järmyr aus Schweden, Tuba-Bläser Kristoffer Lo aus Norwegen und dem belgischen Minimal Ambient Künstler ), soll eine Liveaufnahme sein … ein einzelner Song, äh – streichen sie Song, das hier kann man eher als Geräuschkulisse betrachten, die sich nach circa zwanzig Minuten in eine fast schon klassisch anmutende Soundtrack-Landschaft verwandelt. Atmosphäre wird hier groß geschrieben, aber selbst artverwandte Bands oder Künstler wie Sunn O))), Tangerine Dream, Philip Glass und Sigur Ros machen eher Songs im musikalischen Sinne. An- und abschwellende Soundkaskaden werden von improvisierten Free-Jazz-artigen Drums unterlegt und steigern sich ins fast Unerträgliche, der abrupte Bruch kommt dann doch überraschend nach etwa dreiunddreißig Minuten und wird von einem feedbackähnlichen Übergang in eine Soundlandschaft gefolgt, der sich wiederum ins fast Unerträgliche steigert. Schwer zu beschreiben, aber es ist krass intensiv und ja verdammt, diese Platte von Yodok III ist großartig, aber man sollte sich fallen lassen können. Hmmhh, ja und Vorsicht – die Platte fängt leise an und steigert sich auch lautstärkemäßig ziemlich extrem. Könnte das Spielen am Lautstärkeregler der heimischen Anlage echt zum Vabanque Spiel werden lassen. Wow, also echt jetzt!” Crossfire-Metal – Germany